Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

"Ένα πιάνο στα οδοφράγματα" (Επικείμενη Βιβλιοπαρουσίαση)

Τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου είχα προτείνει στον Παναγιώτη Καλαμαρά των εκδόσεων Ελευθεριακή Κουλτούρα να κάνουμε μια συζήτηση για την Ιταλική Αυτονομία.
Αποδέχθηκε την πρόταση μεν, μετά από λίγο καιρό δε, και με αφορμή το βιβλίο
"Ένα πιάνο στα οδοφράγματα-Για μια ιστορία της ιταλικής αυτονομίας", ο Παναγιώτης έριξε την ιδέα να κάνουμε τη συζήτηση περί Ιταλικής Αυτονομίας στα πλαίσια της παρουσίασης του εν λόγω βιβλίου.

Οπότε, εντός της θεματικής της Ιταλικής Αυτονομίας και με αφορμή το βιβλίο, όποιος/α έρθει θα υποστεί κι εμένα για λίγη ώρα (με ερωτήσεις φυσικά μόνο), που δεν ήμουν στο πρόγραμμα, αλλά μπήκα με αυτό τον τρόπο.


Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017 στις 20.00
”Ένα πιάνο στα οδοφράγματα” βιβλιοπαρουσίαση συζήτηση για την ιστορία της Ιταλικής Εργατικής Αυτονομίας.
Διοργάνωση: Εκδόσεις για μια Ελευθεριακή Κουλτούρα
στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα (Ζ. Πηγής 97 & Ισαύρων).

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Ατομική Ιδιοκτησία / Αταξική Κοινωνία

Το εισαγωγικό μουσικό απόσπασμα είναι σύνθεση του Μπάμπη Νίκου ειδικά για την συγκεκριμένη συζήτηση και τον ευχαριστώ πολύ για αυτό. 
 Μια Συζήτηση (27/10/2017) Με Τον Κώστα Λάμπο. 
Tον ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου ώστε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. 
Επίσης τον ευχαριστώ για τα δώρα που μου προσέφερε. Συζητήσαμε με αφορμή τα βιβλία του:
- Άμεση Δημοκρατία & Αταξική Κοινωνία, εκδόσεις Νησίδες
- Η Γέννηση & Και Ο Θάνατος Της Ατομικής Ιδιοκτησίας, εκδόσεις Κουκκίδα
 
Η συζήτηση έγινε στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο στα Εξάρχεια.


Θεματολογία - Η Απαρχή Των Ανθρώπινων Κοινωνιών (1:54) - Με Αφορμή Την Σολώνεια "Σεισάχθεια"
(Ιστορική Αναδρομή / Πολιτική Αποτίμηση)
(07:34) - Ατομική Ιδιοκτησία
(Μια Ιστορική Αναδρομή)
(19:38) - Ατομική Ιδιοκτησία & Καπιταλισμός (29:45) - Μια Έρευνα... (31:33) - "Εαυτοκτησία" & "Ιδιωτικότητα"
(Ιστορική Αναδρομή / Θεωρητική Αποτίμηση)
(37:16) - Περί Του Άνταμ Σμιθ (48:47) - Η Συνέχεια Της Ανθρώπινης Ιστορίας
(Αλληλεγγύη-Αγώνας-Αταξικότητα)
(54:29) - Ελβετικό Σύστημα & Άμεση Δημοκρατία (1:03:57) - Άμεση Δημοκρατία & Καπιταλισμός (1:08:38) - Περί Εννοιών & Όρων
(Οικειοποίηση & Αποκειοποίηση)
(1:10:35) - Περί Της Αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας (1:13:16) - Επικοινωνία & Ενέργεια (1:23:40)

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Αναρχία & Αλήθεια

Σε κείμενα αναρχικών ομάδων/συλλογικοτήτων διαφαίνεται μερικές φορές η αγωνία να ερμηνευθεί η πραγματικότητα υπό όρους Αλήθειας ή έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον.
Έστω κι αν η εκτίμησή μου είναι λανθασμένη, θα προσπαθήσω να γράψω μερικά πράγματα.

Θεωρώ, ότι αυτή η προσπάθεια κατοχής ή έστω υπονόησης της Αλήθειας, αυτή η αγωνιώδης τελικά προσπάθεια για επιστημονικοποίηση/μεταφυσικοποίηση των αναρχικών ιδεών, περισσότερο θυμίζει Μαρξισμό ή Χριστιανισμό παρά ελευθεριακή θέαση εννοιών και πραγματικότητας.
Γιατί, κατά τη γνώμη μου βέβαια, το κυρίως γοητευτικό στοιχείο στην αναρχική θεωρία (υπάρχει τέτοια, αλλά δεν είναι μονοσήμαντη και μονόπλευρη) είναι ότι δεν εμπεριέχει καμία σίγουρη αλήθεια (πόσο μάλλον Αλήθεια), όπως π.χ. ο Μαρξισμός, που μέσω της αναπόφευτης σύγκρουσης παραγωγικών σχέσεων-παραγωγικών δυνάμεων και της ταξικής ερμηνείας ολόκληρης της κοινωνικής ιστορίας μέσω του διαλεκτικού και ιστορικού υλισμού ξεκάθαρα ισχυρίζεται ότι κατέχει κάποια σχεδόν μεταφυσική, στιβαρή αλήθεια, που τον καθοδηγεί στην ερμηνεία και επεξήγηση της πραγματικότητας, συνήθως ανεξαρτήτως ιστορικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. 

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Μια Συζήτηση Με Τους "Αρχή Του Τέλους"

Το εισαγωγικό μουσικό απόσπασμα είναι από το
"Ο Χρόνος" των Αρχή Του Τέλους. Μια Συζήτηση (13/10/2017) Με Τους Βάσω, Κώστα, Βαγγέλη από τους
"Αρχή Του Τέλους". Tους ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου ώστε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Επίσης τους ευχαριστώ για τα δώρα που μου προσέφεραν. Η συζήτηση έγινε στη Locomotiva στα Εξάρχεια.


Θεματολογία - Αφετηρία Των "Αρχή Του Τέλους" (01:25) - Η Επιλογή Του Ονόματος (03:12) - Στόχοι & Σκοποί του Συγκροτήματος (04:00) - Μουσικές Αλλαγές & Ύφος (05:47) - Μουσικές Επιρροές & Στόχος (07:10) - Διαδικασία Δημιουργίας (09:16) - Πρώτο Demo-Πρώτο Album (11:30) - Βερολίνο 2010... (12:26) - Η Σημασία & Το Περιεχόμενο Του Punk
(13:47) - Περί Τέχνης (17:52) - Περί Τέχνης & Πολιτικής (Μέσα & Σκοποί)
(18:53) - Η Επιρροή Της Τέχνης (24:23) - Clash & Crass (Μια Συζήτηση)
(25:10) - Περί Εγχώριας Rock Σκηνής (29:13) - Περί D.I.Y. (32:00) - Περί Αυτο-οργανωμένης Μουσικής Σκηνής (Κάποιες Σκέψεις) (1)
(33:30) - Δεκέμβρης '08 & Αυτο-οργάνωση (38:56) - Σε Φεστιβάλ Κομματικής Νεολαίας... (41:18) - Για Την "Scarecrow" (42:28) - "...για να κρατηθούμε ζωντανοί..." (43:25) - Περί Διάλυσης & Συνέχειας (44:58) - Περί Αγγλόφωνου Στίχου (48:01) - Μελλοντικά Σχέδια (48:37) - Περί Αυτο-οργανωμένης Μουσικής Σκηνής (Κάποιες Σκέψεις) (2)
(49:55)

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Μια Συζήτηση Με Τους kolida Βabo (Χάρη & Σωκράτη)

Το εισαγωγικό μουσικό απόσπασμα είναι από το "Waltz In G Minor"
των Kolida Babo.

Μια Συζήτηση (06/10/2017) Με Τους Kolida Babo (Χάρη & Σωκράτη).
Tους ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου ώστε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση.
Η συζήτηση έγινε στο Underflow Record Store & Art Gallery.



Θεματολογία: - Kolida Babo-Join The Moog Live (6/10/2017) Underflow Record Store & Art Gallery
(01:00-10:30) - Η Αρχή Των Kolida Babo (Μια Συλλογική Προσπάθεια)
(10:46) - Η Φράση "Kolida Babo" (13:35) - Αισθητική/Μουσικά Όργανα/Δημιουργία (16:12) - Μουσικές Σπουδές & Φαντασία (20:16) - Kolida Babo (Το Μουσικό Ύφος)
(24:52) - Παραδοσιακό Ηχόχρωμα & Ηλεκτρονικά Όργανα (26:47) - Περί Παράδοσης & Εξέλιξης (Κάποιες Σκέψεις)
(30:30) - Περί Τέχνης (35:13) - Τέχνη & Πολιτική (39:44) - Περί Συναυλιών (Μια Αναφορά Στη Biennale Τιράνων)
(44:10) - Αντιεμπορευματικά/Αδιαμεσολάβητα Συλλογικά/Άμεσα
(48:43) - O Επικείμενος Δίσκος Στην Teranga Beat (59:01)

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Μια Συζήτηση Με Τον Βασίλη Μουσούλη (Bill Mousoulis)


Το Εισαγωγικό Μουσικό Απόσπασμα είναι από το
"Κραυγές" των Ούστ.
Μια Συζήτηση (30/08/2017) Με Τον Βασίλη Μουσούλη (Bill Mousoulis).
Τον Ευχαριστώ που αποδέχθηκε την πρόσκλησή μου για αυτή την συζήτηση.



Θεματολογία - Οικογενειακό Περιβάλλον &... Σκηνοθεσία (01:25) - Σκηνοθεσία & Αυτοδιδαχή (03:48) - Οι Πρώτες Ταινίες (05:33) - Σενάρια & Θεματολογία Ταινιών (07:59) - Περί Ταινιών (Θετικά & Αρνητικά)
(09:52)
- Επιρροές... (12:24) - Η Σκηνοθεσία Στην Αυστραλία (15:33) - Ελληνοαυστραλοί Σκηνοθέτες (19:31) - Περί Underground (Κινηματογράφου) (21:47) - "Melbοurne Super 8 Film Group" (24:13) - Ως Κριτικός Κινηματογράφου (27:00) - Έννοια & Περιεχόμενο Της Σκηνοθεσίας (29:03) - Κινηματογράφος (Σκηνοθέτης & Συντελεστές)
(30:48) - Περί... Φανταστικών Συνεργασιών (34:44) - Περί Ντοκιμαντέρ (37:36) - Επιλογή Ηθοποιών (Επαγγελματίες/Ερασιτέχνες/Μη... Ηθοποιοί)
(38:37) - Ταινία & Ντοκιμαντέρ (Ομοιότητες & Διαφορές)
(39:53) - "Songs Of The Revolution" - "Songs Of The Underground" (Αρχή-Πορεία-Προοπτικές)
(41:30) - "Songs Of Τhe Revolution" - "Songs Of The Underground" (Τρία Κεντρικά Πρόσωπα & Κάποιες Σκέψεις)
(47:21) - "Songs Of The Revolution" (Οι Ηθοποιοί)
(52:31) - "Songs Of The Revolution" - "Songs Of The Underground" (Κάποιες Σκέψεις...)
(54:19) - "Songs Of The Underground" (Η Περιοδεία...)
(56:34) - Μελλοντικά Σχέδια (1:01:19) - Περί Τέχνης... (1:03:26)

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Συνισταμένη Μηδέν (Του Cable)

«Είσαι υπερβολικός». «Είσαι ακραίος». «Είσαι μηδενιστής».
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο, ίσως και κάπως αστείο, πώς στην εποχή των αναίτιων σκοτωμών σε ένα τυχαίο πεζόδρομο, των βομβαρδισμών νοσοκομείων και σχολείων, των πολιτικών ανισότητας, πείνας και εξαθλίωσης, των μεταγραφών ποδοσφαιριστών 200 εκατομμυρίων, της ανεργίας του 30-40-50%, χρησιμοποιούνται ακόμα οι παραπάνω εκφράσεις-συνθήματα σαν αντεπιχειρήματα (;). 
Αν, για παράδειγμα, σ' ένα κοινό, με συνομιλητές διάφορων προφίλ, τραπέζι μιλήσεις για εκφυλισμό του ανθρώπινου ψυχισμού από τα κοινωνικά δίκτυα και τα smartphone, αν και μόνο υπονοήσεις μια ιδέα για μια εποχή χωρίς κόμματα, χωρίς κράτη, χωρίς σύνορα, χωρίς χρήματα, αν και μόνο μιλήσεις για σχέσεις αγάπης και όχι φαινομενοϋλιστικής συναλλαγής, αν απλά αγνοείς ακυρωτικά, χωρίς θετική ή αρνητική χροιά, φέρνοντάς τον ουσιαστικά σε σχέση ισότητας με σένα, έναν ολυμπιονίκη, έναν αγαπητό «διάσημο», οι πιστοί μαχητές της μετριοπάθειας και του «think +» θα βροντοφωνάξουν «είσαι υπερβολικός, ακραίος, μηδενιστής!».
Θα ήθελα, λοιπόν, να μιλήσω για το μηδέν, ξεκινώντας από την παραδοχή πως δίνω ένα κομμάτι δίκιο σε όλους αυτούς που φωνάζουν «μηδενιστής», σαν να πρόκειται να σου φορτώσουν το αισχρότερο των μιασμάτων.
Αντιλαμβάνομαι πως, στη λογική του «μηδέν-ένα» και του «άσπρο-μαύρο», κατανοούν μόνο τη μετρική ιδιότητα του μηδενός, γνωρίζουν δηλαδή μόνο το ένα τρίτο των ιδιοτήτων της «μηδενικής συνισταμένης». Η ζωή, όμως, δεν είναι μονόμετρο μέγεθος, διέπεται από άπειρες δυνάμεις.
Κάθε άνθρωπος δέχεται και ασκεί τέτοιες. Κι όπως μας διδάσκει η Φυσική μια δύναμη είναι διανυσματικό μέγεθος. Έχει φορά, έχει διεύθυνση, έχει μέτρο. Έτσι, όλες οι δυνάμεις με αρχή ή πέρας έναν άνθρωπο μπορούν να συγκεντρωθούν σε μια συνισταμένη και όταν αυτή η συνισταμένη είναι μηδενική τότε το υπό συζήτηση σώμα, ο άνθρωπος δηλαδή, βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας. Ψυχολογικής, πνευματικής, υπαρξιακής, πολιτικής;
Εξαρτάται σε ποιο πεδίο αφορά η εκάστοτε ανάλυση των όποιων δυνάμεων. 
Συνεπώς, για να μιλήσω και με ένα παράδειγμα, όταν ο Χ αθλητής αμοίβεται με 20 εκατομμύρια ευρώ το έτος κι εγώ, η Μαρία, ο Γιάννης, η Πόπη κι ο Σπύρος παίρνουμε 700 ευρώ ανά μήνα για οκτάωρη δουλειά, τότε αυτή η πληροφορία ασκεί μια δύναμη σε μένα, στη Μαρία, στο Γιάννη, στην Πόπη, στο Σπύρο (κι όχι επειδή θα θέλαμε να αμοιβόμαστε με 20 εκατομμύρια το έτος, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση). Μια δύναμη που έχει τέτοια φορά ώστε να τείνει προς την εκτροπή μας από το σημείο ισορροπίας μας. Λέγοντας, λοιπόν, σ' ένα τραπέζι, πως αυτό τον αθλητή τον ακυρώνω, με τη σκέψη μου, με τη στάση μου, με την αδιαφορία μου, ασκώ μια δεύτερη, ελπίζοντας αντίθετη, δύναμη, με σκοπό να εξουδετερώσω αυτή που δέχτηκα, στέλνοντας τη συνισταμένη τους στο μηδέν και διασφαλίζοντας το σημείο ισορροπίας μου.
Και ναι, είμαι μηδενιστής. 
Ορίζεται, επομένως, μια θεωρία, που θα μπορούσε να την ονομάσει κανείς «διανυσματικό μηδενισμό», και μια συνεπακόλουθη κατάσταση που θα έλεγα πως τείνει προς την ελευθερία. Ελευθερία, άλλωστε, δεν είναι η ακύρωση-εκμηδένιση όσων δυνάμεων επιχειρούν να μας εκτρέψουν από το σημείο ισορροπίας μας; Είναι αδύνατο να μη δέχεται κάποιος δυνάμεις.
Ακόμα και σ' ένα βουνό δεν μπορεί να τις αποφύγει, έστω κι αν σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για φυσικές δυνάμεις, διανοητικές κτλ. Ελευθερία, οπότε, νομίζω δεν είναι να μη δέχεσαι δυνάμεις, αλλά να αναγνωρίζεις αυτές τις δυνάμεις και να τις καθιστάς ανίσχυρες σε σχέση με το δικό σου σημείο ισορροπίας.
Ελευθερία είναι να μην κουνιέσαι από το σημείο ισορροπίας σου, που δεν είναι άλλο από τον πραγματικό σου εαυτό, όσα τίμια και με συνέπεια είσαι ή, μάλλον, θα ήθελες/όφειλες να είσαι. 
Αντίστοιχα, όντας σε αυτό το σημείο, όταν δεν υπάρχει πλεόνασμα δυνάμεων, από ή προς εσένα, δεν ασκείς σε άλλους ανωφελείς δυνάμεις και δε βάλλεις στο ελάχιστο το δικό τους σημείο ισορροπίας. Η μόνη δύναμη που μένει είναι αυτή του πυρήνα σου, που μοιραία θα έλξει ή θα απωθήσει άλλους ανθρώπους, που τελικά θα οδηγήσει σε μια γενικότερη διαρκώς κινούμενη-μεταλλασσόμενη αρμονία, όπως συμβαίνει με τα ουράνια σώματα του σύμπαντος.
Θα βρεις, έτσι, το δικό σου ηλιακό σύστημα, αυτό που σου ταιριάζει, αυτό που σου προσφέρει τις βέλτιστες συνθήκες να γίνεις αυτό που είσαι.
Ένας πλανήτης γεμάτος ζωή;
Ένας κόκκινος πλανήτης;
Ένας πλανήτης με κύκλο νερού ή μεθανίου; Οτιδήποτε. 
Το σημείο ισορροπίας σου είναι η μοναδική δίοδος προς το άπειρο, της φάσης εκείνης, θεωρώ, όπου το θέλω συμβαδίζει με το πράττω. Είναι το πιο κοντινό του σημείο.
Το μηδέν δεν είναι άκρο, δεν είναι υπερβολή. Είναι κέντρο. 
Κι ο (διανυσμαντικός) μηδενισμός δεν είναι μίασμα, αλλά απάντηση και ανάγκη.